Ευδιάκριτο επίσης, ότι οι ασφαλιστικές εργασίες σήμερα περιορίζονται στα αστικά  κέντρα και απευθύνονται στην πλειονότητά τους μονάχα στους Έλληνες πολίτες, πράγμα που σημαίνει ότι ο συνωστισμός ασφαλιστικού επαγγελματισμού και δυνητικών πελατών ενδεχομένως να έχει  μετατραπεί σε κόπωση με όλες τις συνέπειες που αυτή επιφέρει. 

Ακόμα είναι βέβαιο ότι οι ασφαλίσεις και τα σημαντικά προϊόντα που περιλαμβάνουν μπορούν να ξεφύγουν, να σπάσουν τις αλυσίδες των πρωτευουσών και των στενών οριζόντων, και να περάσουν και στην υπόλοιπη Ελλάδα, καθώς και σε αυτούς τους αλλοδαπούς που κατοικούν στην χώρα. Οι ανάγκες ασφάλισης  αυτών των χιλιάδων ανθρώπων όπου εργάζονται καθημερινά και μοχθούν και έχουν πολύ μεγαλύτερες από αυτών που είναι ασφαλισμένοι σε ένα η περισσότερα προγράμματα. 

Η ελληνική επαρχία με τις ανεντόπιστες και αχαρτογράφητες ανάγκες, θα πρέπει πλέον να αντιμετωπιστεί πιο ζεστά από τις ασφαλιστικές εταιρείες καθώς μπορεί να  είναι μια σημαντική δεξαμενή παραγωγής νέων εργασιών. 

Η μέχρι σήμερα προσέγγιση –της άλλης Ελλάδας- έγινε ήπια χωρίς στρατηγικό σχέδιο, κάτι που πλέον κάτω από τις συνθήκες που κυριαρχούν σήμερα θα πρέπει να αλλάξει και μάλιστα άμεσα. Η στροφή του προσανατολισμού των ασφαλιστικών εργασιών προς την κατεύθυνση  του προσδιορισμού,  της κάλυψης, και του τρόπου προσέγγισης των ανθρώπων της ελληνικής περιφέρειας –εκτός αστικών κέντρων- με μεθόδους που θα προσφέρουν στους καταναλωτές και στις εταιρείες είναι περισσότερο από επιβεβλημένη. 

Και φυσικά οι πρώτοι που θα το επιχειρήσουν είναι αυτοί που θα κερδίσουν τη μερίδα του λέοντος στην επικείμενη ανάπτυξη.